Découvrez l'édito de Stéphane Roudaut, président de Brest métropole et maire de Brest.
Le 17 octobre, Brest a été blessée. Elle est restée debout.
Le samedi 17 octobre, des milliers de Brestoises et Brestois ont souhaité manifester afin de porter des messages et des revendications que je soutiens, mais qui malheureusement ont été passées sous silence. En effet, en marge du cortège, des casseurs ont fait basculer la journée dans une violence inouïe. Le commissariat a été assiégé pendant des heures sous les jets de pavés, des policiers ont été blessés, des commerces ont été saccagés et pillés, le monument aux morts a été souillé, le tramway et les abris de bus ont été pris pour cible. Ces images ont profondément choqué chacun d’entre nous.
Je pense d’abord aux policiers et aux gendarmes qui ont tenu bon, aux sapeurs-pompiers et aux secours qui se sont mobilisés, aux agents de la Ville et de la Métropole qui ont travaillé toute la nuit pour que Brest se réveille debout. Je pense aux commerçants qui ont vu, en quelques heures, le travail de toute une vie abîmé, pillé ou détruit. Je pense aussi aux riverains, qui ont vécu ces heures dans une très vive inquiétude. Notre devoir est d’être à leurs côtés, et dans la durée. La Ville et la Métropole accompagneront les commerçants touchés, et alors que nous remettons en état l’espace public et le monument aux morts, nous avons chiffré chaque dégât et nous avons porté plainte pour que justice soit rendue. Nous continuerons d’agir, avec les services de l’État, pour que chacun puisse vivre à Brest en sécurité.
Manifester est un droit ; la violence n’en est pas un. Brest a toujours su se relever dans l’épreuve, car ce qui nous rassemble est toujours plus fort que ce qui a voulu nous abîmer.
Savboent
D’ar 17 a viz Here e oa bet gloaziet Brest. Chomet eo war-sav.
D’ar Sadorn 17 a viz Here e oa fellet da viliadoù a Vrestiz hag a Vrestadezed manifestiñ evit reiñ da glevet o mouezh ha goulenn traoù, ar pezh a soutenan, met tavet e vez war gement-se, siwazh. E-maez an dibunadeg e oa drailherien hag o doa lakaet an devezh da vont war un hent feuls-spontus. Sezizet e oa bet ar c’homiserdi eurvezhioù-pad gant tud hag a daole pavezioù warnañ, gloaziet e oa bet poliserien, brevet ha preizhet stalioù zo, mastaretet monumant ar re varv, labezet an tramgarr hag an arsavioù bus. Mantret omp bet holl o welet kement-se.
Da gentañ e soñjan er boliserien hag en archerien o deus dalc’het mat, er saperien-pomperien hag er sikourioù a oa ouzh ar stern, e gwazourien an Ti-kêr hag ar Veurgêr o deus labouret e-pad an noz, da dud Brest da zihuniñ en ur gêr en he sav. Soñjal a ran er genwerzherien o doa gwelet, e-doug un nebeud eurvezhioù, e oa bet labezet, preizhet pe distrujet labour o buhez. Soñjal a ran ivez en annezidi, o doa tremenet an eurvezhioù-se gant nec’hamant bras.
Hon dever eo bezañ en o c’hichen, hag e-pad pell. Skoazellet e vo ar genwerzherien a c’houzañv gant an Ti-kêr ha gant ar Veurgêr, ha war un dro gant al labour evit lakaat an takad foran ha monumant ar re varv e stad vat en-dro, hon eus jedet koust kement dismantr a zo bet ha savet klemm abalamour d’ar justis da vezañ rentet. Delc’her a raimp da reiñ bec’h asambles gant servijoù ar Stad, abalamour da bep hini da c’hallout bevañ e Brest e surentez.
Manifestiñ zo ur gwir ; ar feulster n’eo ket. A-viskoazh he deus gallet Brest adsevel diouzh ar reuz, rak ar pezh a vod ac’hanomp-holl zo kreñvoc’h eget ar pezh en deus klasket distrujañ ac’hanomp.
Stéphane Roudaut
Prezidant Brest meurgêr ha maer Brest
Traduction aimablement assurée par l’Office public de la langue bretonne